"Systematyczne unowocześnianie narzędzi badawczych i ich efektywne wykorzystanie, zwieńczone jest rozpoczęciem budowy Centrum Czystych Technologii Węglowych - największego i najnowocześniejszego centrum badań technologicznych w Europie", wyjaśnia dr inż. Jacek Zawistowski, Sekretarz Naukowy Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu.

dr inż. Jacek Zawistowski, Sekretarz Naukowy Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu

Uwarunkowania dzisiejszego dynamicznego rozwoju Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla w Zabrzu mają źródło w konsekwencji i determinacji działań w całej 55-letniej jego historii.

 Szczególne znaczenie miało utrzymanie technologicznego charakteru instytutu. Odrzuciliśmy pokusę przekształcenia się w okresie transformacji polskiej gospodarki w komercyjne specjalizowane laboratorium usługowe, biuro ekspertyz, czy zakład produkcji aparatury badawczej, co stawało się często początkiem końca wielu instytutów.

Efekty przyniosło konsekwentne utrzymanie i pogłębianie specjalizacji instytutu w dziedzinie energochemicznego przetwórstwa węgla i innych paliw stałych oraz zachowanie i efektywne wykorzystanie dorobku naukowego, wypracowanego w latach 1955-1990.

Ciągłe podwyższanie kompetencji w tradycyjnym obszarze działania. Utrzymanie wypracowanej w latach 1955-1990 wiodącej pozycji w zakresie technologii koksowania węgla oraz pirolizy i zgazowania paliw stałych. Aktywna obecność w działaniach rozwojowych wszystkich krajowych koksowni.

Determinacja w działaniach na rzecz rozszerzania obszaru działania. Wypracowanie w latach 2000-2005 wiodącej pozycji w zakresie technologii wytwarzania „zielonej energii” na bazie biomasy stałej w obszarze energetyki zawodowej oraz czołowej pozycji w zakresie technologii wytwarzania paliw wtórnych na bazie odpadów palnych. Aktywna obecność w działaniach największych krajowych zakładów energetycznych.

Rozszerzenie aktywności Instytutu na obszar Małych i Średnich Przedsiębiorstw.  Wypracowanie w latach 1995-2005 wiodącej pozycji w zakresie atestacji i rozwoju technologicznego eksploatowanych w sektorze ogrzewnictwa indywidualnego i komunalnego urządzeń grzewczych małej mocy zasilanych paliwem stałym. Utworzenie Centrum Szkoleniowego Nowoczesnych Technik Grzewczych (wspólnie z Parkiem Naukowo-Technologicznym „Euro-Centrum” w Katowicach), w celu podwyższania kwalifikacji producentów kotłów, instalatorów, serwisantów, kominiarzy.

Pomogła ciągłość i efektywność zarządzania. W blisko 55-letniej historii instytut miał tylko trzech dyrektorów. Następcy, wywodzący się z grupy wychowanków instytutu, obejmowali rządy na zasadzie wymiany pokoleń, co stanowiło podstawę ciągłości rozwoju merytorycznego oraz doskonalenia systemu organizacyjnego i metod zarządzania, dostosowujących instytut do zmieniających się warunków w jego otoczeniu i obszarach działania. Niemałe znaczenie ma również formuła jednoosobowego zarządzania instytutem, uniemożliwiająca rozmywanie lub uchylanie się od odpowiedzialności przez zarządzających. Ważna jest stabilność trzonu kadry naukowo-badawczej instytutu - 1/3 osób w grupie pracowników naukowo-badawczych legitymuje się ponad 15-letnim stażem pracy w Instytucie. Ciągły rozwój technicznej infrastruktury badawczej.

Systematyczne unowocześnianie narzędzi badawczych i ich efektywne wykorzystanie, zwieńczone jest rozpoczęciem budowy Centrum Czystych Technologii Węglowych - największego i najnowocześniejszego centrum badań technologicznych w Europie.